| تبليغات | X |
|
............ Back space ............................................ Back space ..... .... .. . شروع کردن همیشه برام سخت بوده ... سطر اول ... جمله ی اول ... کلمه ی اول ... همیشه فکر می کردم که شروع باید بهترین باشه ... و شاید هنوز هم… مثل نقاشی ... وقتی که اولین خط ها رو کمرنگ می کشم ... شاید چون از قبل می دونم که باید پاکشون کنم ... ... ................................ ... سرمو بر می گردونم طرف پنجره ها ... مثل وقتای مابین ساعت های درسی که همون کلاس می شینم... میشینم ردیف آخر ... جایی که کسی حواسش نیست اون ورا کی هست... چیکار می کنه ... اونجا فقط خودتی ... خودت و چند تا پنجره که رو به زمینای خاکی وا میشه ... پنجره رو وا می کنی فوت می کنی... ف ... و...ت ... نفست گم میشه تو هوائی که همه توش نفس می کشن ... هوائی که نه میشه مصادرش کرد به اسم کسی ... نه میشه از کسی گرفت ... ... ........ می شینی و به لحظه ی صفری که توش ایستادی خیره می شی ... یه دایره ی بزرگ که تو مرکزشی ... 20 سال زندگی کردی و حرکت... فقط یک سال ایستادی تا به راه رفته نگاه کنی... و بعد فقط تلاش کردی به عقب برگردی... دیوارایی که دورتو احاطه کردن بشکنی ... جایی نفس بکشی که سقف نداره ، دیوار نداره ، خیابون نداره ... تابلوی راهنمائی نداره... فقط تویی و نگاهت به هستی ... خدا ... آدما... مثل وقتی که تازه متولد شدی و حتی اذانی رو کسی تو گوشت نخونده ... ...... خوبیه تو صفر بودن می دونی کجاست؟ اینجاست که حداقل از این مطمئنی که رو محیط یه دایره حرکت نمی کنی ... ................ ........ ... جایی پنهان در این شب قیرین استاده به جا، مترسکی باید نه ش چشم، ولی چنان که می بیند نه ش گوش، ولی چنان که می پاید... *** بی ریشه، ولی چنان به جا سُتوار که ش خود به تَبَر کَنی ز جای ، اِلّاک چون گردوی پیرِ ریشه در اعماق می نعره زند که از من است این خاک *** چون شبگذری ببیندش، دزدی ش چون سایه به شب نهفته پندارد کز حیله نفس به سینه در چیده ست تا رهگذرش مترسک انگارد... *** آری، همه شب یکی خموش آن جاست با خالیِ بودِ خویش رو در رو... گر مشعله نیز می کشد عابر ره می نبرد که در چه کار است او... شاملو + نوشته شده در یکشنبه دوم فروردین 1388 15:25 توسط مریم ... |
|
